نامه ۷۷

وصيّت نيز سفارش به «عبداللّه بن عبّاس»، آنگاه كه او را براي گفتگو با خوارج مي‏فرستاد

روش گفتگو و مناظره

به قرآن با آنها بحث مكن، كه قرآن را بر معاني و مفاهيم گونه‏گون تفسير كنند: تو مطلبي از آن را مي‏گويي، و آنان مطالب ديگر بلكه با حديث پيامبر با آنان به بحث بنشين، كه آنان را از آن گريزگاهي نيست.

و من وصية له عليه السلام لعبد الله بن العباس لما بعثه للاحتجاج على الخوارج

لَا تُخَاصِمْهُمْ بِالْقُرْآنِ فَإِنَّ الْقُرْآنَ حَمَّالٌ ذُو وُجُوهٍ تَقُولُ وَ يَقُولُونَ وَ لَكِنْ خَاصِمْهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنَّهُمْ لَنْ يَجِدُوا عَنْهَا مَحِيصاً